برو



تو به من گوش نکن
زندگی کن به روالی که گذشت
سر به سر شادی و بی دغدغه گی

تو مرا قبله نکن
برو تا آخر لذت برو تا مرز گناه
برو تا خانه ی آن وسوسه ی پر هیجان

تو به پایم ننشین
پای یک زائر بی نام و نشان
من و تنهایی من عادت شبهای خداست

برو دنیا از تو
که من آواره ی راهی دگرم
خانه ام اینجا نیست
برو دنیا از تو



کامبیز میرزایی

هر گونه استفاده تجاري از آثار فوق موکول به کسب مجوز از پديد آورنده است