وداع اشکها خاطره را می شویند می سپارند به خاک . . . چله هم می گذرد حجله در معبر دوست چند روزی به تماشای عزا بنشیند و سپس بر چیند منظر تیره ی خویش ما ز تن رخت سیه بر گیریم طرح لبخند کشیم روی اندوه دو لب بر فراموشی یک نام که معنایی داشت و زدل خواهد رفت هر که از دیده برفت کامبیز میرزایی
هر گونه استفاده تجاري از آثار فوق موکول به کسب مجوز از پديد آورنده است